Consent Mode v2 i baner cookies na stronie z reklamami: co to jest, czego wymagają prawo i Google, co musi zawierać polityka cookies

Co to jest Consent Mode v2 i czego nie robi

Consent Mode, po polsku tryb uzyskiwania zgody, przekazuje tagom Google decyzję, którą odwiedzający podjął w banerze cookies. Tag to fragment kodu na stronie, który wysyła dane do Google Analytics albo Google Ads.

Przy zgodach współpracują trzy elementy. Baner pyta o zgodę. Platforma do zarządzania zgodami (po angielsku CMP, consent management platform) zapamiętuje odpowiedź i blokuje skrypty, na które zgody nie ma. Tryb zgody przekazuje tę odpowiedź tagom Google, a one zapisują pliki cookie albo nie, wysyłają pełne dane albo tylko sygnał bez identyfikatorów. Pomoc Google Ads mówi wprost, że Consent Mode nie zawiera banera, więc sam nie robi strony zgodnej z prawem.

Druga wersja to zmiana z listopada 2023 r. Google dodał wtedy dwa parametry: ad_user_data, czyli zgodę na wysyłanie danych o użytkowniku do Google w celach reklamowych, i ad_personalization, czyli zgodę na reklamy spersonalizowane, w tym remarketing (pokazywanie reklam osobom, które już były na Twojej stronie). Według pomocy Menedżera tagów Google od marca 2024 r. reklamodawcom z EOG, którzy zostali przy pierwszej wersji, Google sam przepisuje wartość ad_storage do ad_user_data. Wartości ad_personalization Google nie przepisuje, więc listy remarketingowe wymagają przejścia na drugą wersję. Jeśli baner ustawiano przed 2024 rokiem, sprawdź, czy wysyła wszystkie cztery sygnały, a nie tylko dwa stare.

Trzy pozostałe typy zgody z dokumentacji Google dotyczą działania strony, personalizacji treści i bezpieczeństwa; o reklamach i statystykach decydują cztery z tabeli. Linki do dokumentacji Google, Microsoftu i Meta są w źródłach.

Cztery sygnały Consent Mode v2, które decydują o reklamach i statystykach, według dokumentacji i pomocy Google.

Tabela jest szersza niż ekran: przesuń ją palcem w bok.

Co mówi prawo: art. 399 Prawa komunikacji elektronicznej i RODO

Od 10 listopada 2024 r. o plikach cookie decyduje w Polsce art. 399 Prawa komunikacji elektronicznej (PKE). Zastąpił art. 173 Prawa telekomunikacyjnego, które utraciło moc.

Art. 399 ust. 1 pozwala zapisać informację w urządzeniu użytkownika albo odczytać to, co już tam jest, tylko po spełnieniu warunków z tego przepisu. Dla strony internetowej liczą się dwa. Najpierw użytkownik dostaje jednoznaczną, łatwą i zrozumiałą informację o celu oraz o tym, że warunki zapisu może określić w ustawieniach przeglądarki. Potem wyraża zgodę. Wyjątek z ust. 3 obejmuje tylko to, co jest konieczne do przesłania komunikatu albo do usługi, której użytkownik sam żąda: koszyk w sklepie, logowanie, zapamiętanie wyboru z banera. Statystyki i reklamy do wyjątku nie należą.

Przepis mówi o każdej informacji w urządzeniu, nie tylko o plikach cookie. PKE wdraża dyrektywę o prywatności i łączności elektronicznej (2002/58/WE), a art. 399 odpowiada jej art. 5 ust. 3. Europejska Rada Ochrony Danych (EROD) w wytycznych 2/2023, przyjętych 7 października 2024 r., uznała, że ten przepis obejmuje też piksele śledzące i skrypty JavaScript, które każą przeglądarce odesłać identyfikator. Dlatego piksel Meta czy skrypt Clarity traktuję tak samo jak pliki cookie.

Art. 400 PKE każe do tej zgody stosować przepisy o ochronie danych osobowych, czyli RODO. Zgoda to według art. 4 pkt 11 RODO dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli, w formie oświadczenia albo wyraźnego działania. Według art. 7 administrator musi umieć wykazać, że zgodę dostał (ust. 1), a wycofanie zgody musi być równie łatwe jak jej wyrażenie (ust. 3). Motyw 32 RODO mówi, że milczenie, okienka zaznaczone domyślnie i bezczynność nie oznaczają zgody, a wytyczne EROD 05/2020 dodają w przykładzie 16, że nie jest nią też przewijanie strony.

Za naruszenie art. 399 karę nakłada Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE): do 3% przychodu z poprzedniego roku (art. 444 ust. 1 pkt 82 i art. 446 ust. 1). Gdy przychód z poprzedniego roku nie przekroczył 500 000 zł, urząd bierze średnią z trzech wcześniejszych lat. Jeśli i ona nie przekracza 500 000 zł, kara może wynieść najwyżej 15 000 zł (art. 446 ust. 2 i 3).

Ten przewodnik nie zastępuje porady prawnej. Treść polityki prywatności i wybór trybu zgody ustal z prawnikiem, zwłaszcza w sklepie, w którym dane klientów trafiają do wielu narzędzi. O RODO w małej firmie, która korzysta z narzędzi AI, piszę w przewodniku AI Act i RODO w małej firmie.

Cenniki i przepisy się zmieniają. Linki do źródeł są na dole strony.

Polityka cookies: co musi zawierać

Polityka cookies musi powiedzieć, kto zbiera dane, w jakim celu, które firmy je dostają, jak długo działają pliki, jak wycofać zgodę i że pliki można blokować w przeglądarce. Wynika to z art. 399 PKE, art. 13 RODO i zasad Google, a nazwa dokumentu nie ma znaczenia.

Najpierw sprawdź, czy polityka nie powołuje się na przepisy, których już nie ma. Jeśli cytuje art. 173 Prawa telekomunikacyjnego, jest nieaktualna od 10 listopada 2024 r.: art. 68 ustawy wprowadzającej PKE uchylił Prawo telekomunikacyjne. Potem porównaj listę plików z tym, co strona naprawdę ładuje, bo ktoś mógł dodać piksel bez poprawienia polityki. Grupa robocza EROD wymieniła wśród problemów także pliki opisane jako „niezbędne”, które niezbędne nie są.

Generator polityki da Ci szkielet, ale nie wie, jakich narzędzi używasz. Listę plików weź ze skanu platformy zgód, uzupełnij ją o spis z pierwszego kroku wdrożenia opisanego niżej, a całość daj do przeczytania prawnikowi. Pisz zwyczajnie: zamiast „podmioty trzecie” wymień firmy z nazwy, a zamiast „technologie śledzące” napisz, że piksel Meta informuje firmę Meta, że ktoś po kliknięciu reklamy wysłał formularz.

• Kto jest administratoremPodaj nazwę firmy, adres i e-mail do kontaktu, czego wymaga art. 13 ust. 1 lit. a RODO.
• Cel każdej kategorii plikówNapisz, po co są statystyki, pomiar konwersji z reklam i remarketing. Cel wymieniają art. 399 ust. 1 pkt 1 lit. a PKE i art. 13 ust. 1 lit. c RODO.
• Podstawa prawnaStatystyki i marketing działają na podstawie zgody, a pliki niezbędne bez niej, dzięki wyjątkowi z art. 399 ust. 3 PKE.
• Firmy, które dostają daneArt. 13 ust. 1 lit. e RODO każe podać odbiorców danych albo przynajmniej ich kategorie, a polityka zgody Google wymaga wymienienia z nazwy każdej firmy, która zbiera dane przez usługi Google. Ja wymieniam z nazwy wszystkie: Google, Meta, Microsoft przy Clarity i dostawcę platformy zgód, a przy każdej piszę, do czego używa danych.
• Przekazanie danych poza EOGNapisz, do jakiego państwa trafiają dane, na przykład do USA, i na jakiej podstawie, jak każe art. 13 ust. 1 lit. f RODO.
• Czas działania plikówPokaż listę plików z okresem ważności. Najprościej wziąć ją ze skanu platformy zgód; okres przechowywania wymienia art. 13 ust. 2 lit. a RODO.
• Zmiana i wycofanie zgodyWskaż link „Ustawienia cookies” w stopce każdej strony, bo wycofanie ma być równie łatwe jak zgoda (art. 7 ust. 3 RODO), a o prawie do wycofania zgody trzeba poinformować (art. 13 ust. 2 lit. c RODO).
• Ustawienia przeglądarkiDodaj zdanie, że pliki można też blokować i usuwać w przeglądarce, o czym mówi art. 399 ust. 1 pkt 1 lit. b PKE.
• Prawa osoby i skargaWymień prawo dostępu do danych, ich usunięcia i sprzeciwu oraz skargę do Prezesa UODO (art. 13 ust. 2 lit. b i d RODO).

Czego wymaga Google: polityka zgody użytkownika z UE

Google ma własne zasady, niezależne od polskiej ustawy. Jeśli ich nie przestrzegasz, Google może według tej polityki ograniczyć albo zawiesić Twoje korzystanie z Google Ads czy Google Analytics.

Polityka Google w zakresie zgody użytkownika z UE dotyczy osób z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Na Twojej stronie wymaga czterech rzeczy. Musisz mieć zgodę na pliki cookie tam, gdzie wymaga jej prawo, i na użycie danych osobowych do personalizacji reklam. Musisz przechowywać zapisy zgód. Musisz jasno napisać, jak zgodę wycofać. I musisz wymienić z nazwy każdą firmę, która przez usługi Google może zbierać dane, wraz z informacją, co z nimi robi.

Pomoc Menedżera tagów Google, w artykule o zmianach dla ruchu z EOG, dopowiada, co z tego wynika: żeby dalej korzystać z pomiaru, personalizacji reklam i remarketingu wobec osób z EOG, musisz zbierać zgodę i przekazywać Google jej sygnały. Według pomocy Google Ads typ zgody ad_user_data jest wymagany do śledzenia konwersji tagiem (konwersja to zapytanie albo zakup policzony w Google Ads) i do konwersji rozszerzonych. Do reklam spersonalizowanych muszą być jednocześnie włączone ad_user_data i ad_personalization. Według tej samej pomocy brak sygnału Google traktuje jak odmowę.

Czy potrzebna jest platforma zgód „certyfikowana przez Google”? Tego Google wymaga od wydawców, czyli stron, które zarabiają na wyświetlaniu reklam przez AdSense, Ad Managera albo AdMob: od 16 stycznia 2024 r. dla ruchu z EOG i Wielkiej Brytanii (a od 31 lipca 2024 r. także ze Szwajcarii) potrzebują certyfikowanej platformy zgodnej ze standardem IAB TCF, żeby wyświetlać reklamy spersonalizowane. Jeśli tylko się reklamujesz, ten wymóg Cię nie dotyczy; wystarczy platforma zintegrowana z trybem zgody, na przykład jedna z wymienionych w pomocy Google, jak Cookiebot, OneTrust czy Usercentrics.

Tryb podstawowy czy zaawansowany: różnica w danych i w ryzyku

Google opisuje dwa sposoby wdrożenia. Różnią się tym, czy tagi Google ładują się, zanim odwiedzający kliknie cokolwiek w banerze.

W trybie podstawowym tagi Google są zablokowane do chwili wyboru w banerze. Przed kliknięciem do Google nie trafia nic, nawet informacja o domyślnym stanie zgody. Po zgodzie tagi działają normalnie. Po odmowie nie wysyłają niczego, a brakujące konwersje Google szacuje modelem ogólnym, który nie jest dopasowany do Twojego konta.

W trybie zaawansowanym tagi ładują się od razu, z odmową jako stanem domyślnym, i bez zgody wysyłają pingi bez plików cookie. Według dokumentacji Google ping może zawierać stan zgody, znacznik czasu, informację o przeglądarce, adres strony, z której przyszła wizyta, informację, czy w adresie tej albo wcześniejszej strony było oznaczenie kliknięcia reklamy, i losową liczbę tworzoną przy każdym wczytaniu strony. Z takich sygnałów Google buduje model, który dokumentacja nazywa dopasowanym do reklamodawcy.

Modelowanie ma progi. Według pomocy Google Ads konwersje są modelowane dopiero przy co najmniej 700 kliknięciach reklam w ciągu 7 dni w danym kraju i grupie domen. Według pomocy Google Analytics modelowanie behawioralne w GA4 wymaga co najmniej 1000 zdarzeń dziennie bez zgody na analitykę przez 7 dni i co najmniej 1000 użytkowników dziennie ze zgodą w 7 z ostatnich 28 dni. Jeśli Twoja strona ma 300 wizyt dziennie, to nawet gdyby zgodzili się wszyscy, nie dobije do progu 1000 użytkowników ze zgodą, więc tryb zaawansowany nie odda jej brakujących danych w GA4.

Jest też strona prawna. Google pisze, że pingi nie zawierają plików cookie, ale art. 399 PKE i wytyczne EROD 2/2023 dotyczą każdego odczytu informacji z urządzenia. Ani dokumentacja Google, ani tekst PKE nie rozstrzygają wprost, czy ping wysłany przed zgodą mieści się w art. 399. Dlatego na stronach małych firm domyślnie ustawiam tryb podstawowy, a zaawansowany włączam, gdy ruch z reklam przekracza progi modelowania i klient uzgodnił ten wybór ze swoim prawnikiem.

Tryb podstawowy i zaawansowany według dokumentacji i pomocy Google.

Tabela jest szersza niż ekran: przesuń ją palcem w bok.

Co tracisz, gdy ktoś kliknie „Odrzuć”

Odmowa nie zatrzymuje kampanii. Według pomocy Google Ads tagi nie zapisują wtedy plików cookie, a reklamy nie są personalizowane dla tej osoby. Skutki w innych narzędziach opisują ich dokumentacje.

W artykule pomocy Google Ads o modelowaniu konwersji Google podaje, że osoby, które wyraziły zgodę, zwykle konwertują 2–⁠5 razy częściej niż te, które jej nie wyraziły, a różnica zależy od branży, odsetka zgód i rodzaju konwersji. Nie przenoś więc wskaźników z osób ze zgodą na cały ruch. Jeśli z 200 osób, które zgodziły się na pomiar, formularz wysłało 10, nie znaczy to, że zapytanie wysyła 5% wszystkich odwiedzających.

Liczby z GA4 i Google Ads porównuję z tym, co przyszło naprawdę: z zapytaniami w skrzynce albo w CRM-ie z tego samego miesiąca. Ile zgłoszeń widzi GA4 na tle wszystkich, pokazuje współczynnik pokrycia z przewodnika konwersja na stronie internetowej. Formularz wysyła zapytanie na Twój serwer albo do skrzynki, więc dociera ono bez względu na zgodę na cookies, chyba że sam formularz działa przez skrypt śledzący. Jak zapisać je w CRM-ie i gdzie zbierać zgodę marketingową, pokazuję w przewodniku formularz kontaktowy a CRM.

Osoby, które odmówią, wypadną z raportów GA4 (w trybie podstawowym nie trafiają tam wcale), więc po wdrożeniu banera GA4 pokaże mniej wizyt niż przed zmianą. To nie awaria, tylko uczciwy pomiar; zapisz datę zmiany, zanim zaczniesz porównywać miesiące.

Ze zgodą i bez niej, według dokumentacji Google, Meta i Microsoftu.

Tabela jest szersza niż ekran: przesuń ją palcem w bok.

Jak ustawić baner i tryb zgody krok po kroku

Poniżej kolejność, w jakiej ustawiam baner na stronie z Google Analytics 4, tagiem Google Ads i pikselem Meta. Przewodnik Google o konfiguracji trybu zgody ostrzega, że przy kodzie wstawionym w złej kolejności domyślna odmowa nie działa.

Parametr region pozwala ustawić domyślną odmowę tylko dla wybranych krajów, według kodów ISO, na przykład PL albo ES. Gdy firma obsługuje klientów w Polsce, ustawiam odmowę dla wszystkich, bo tak jest prościej. Microsoft radzi przekazywać Clarity sygnał zgody nawet bez wizyt z EOG, bo wymóg może objąć inne regiony.

Na koniec test w Tag Assistant Google. Otwierasz w nim stronę i w zakładce Consent sprawdzasz kolumnę On-page Default: przed kliknięciem cztery sygnały mają wartość „denied”. Po kliknięciu „Akceptuję wszystkie” kolumna On-page Update pokazuje „granted”. Powtarzasz test z odmową. Tag Assistant zgłasza błąd, gdy tag odczyta albo zapisze plik cookie przed ustawieniem stanu domyślnego. W narzędziach przeglądarki sprawdzam jeszcze, czy po odmowie nie ma żadnych zapytań do Meta ani do Clarity.

Pierwszy przegląd zrobi też bezpłatny skan strony: sprawdzi, czy serwer zapisuje pliki cookie śledzące już przy pierwszym wejściu, zanim ktokolwiek kliknie w banerze, i wypisze skrypty śledzące znalezione w kodzie. W baner nie klika, więc test zgody i odmowy w Tag Assistant robisz nadal sam. Co wolno zapisać bez zgody, a co dopiero po niej, zebrał przewodnik o cookies przed zgodą.

1. Spisz wszystko, co strona ładujeOtwórz stronę w oknie prywatnym i w narzędziach przeglądarki sprawdź pliki cookie, pamięć lokalną i zapytania do zewnętrznych domen. Dopisz to, co dodali inni, na przykład piksel od agencji albo czat.
2. Przypisz każde narzędzie do kategoriiNiezbędne (koszyk, logowanie, zapamiętanie wyboru), statystyki (GA4, Clarity), marketing (Google Ads, piksel Meta), funkcjonalne (czat, mapa).
3. Wybierz platformę zgódMożesz wziąć gotową platformę zintegrowaną z trybem zgody albo napisać własny baner. W Menedżerze tagów Google (GTM) platformę ładuje wyzwalacz Consent Initialization - All Pages, który rusza przed innymi tagami.
4. Ustaw domyślną odmowę przed tagamiNa każdej stronie, zanim ruszy jakikolwiek tag Google, ustaw cztery sygnały na „denied”. Jeśli baner ładuje się asynchronicznie, dodaj parametr wait_for_update, a tagi poczekają na decyzję podaną liczbę milisekund.
5. Pokaż baner z równymi przyciskamiAkceptuję wszystkie, Odrzucam wszystkie i Ustawienia na pierwszej warstwie. W tekście: kto dostaje dane (Google, Meta, Microsoft), w jakim celu i gdzie zmienić decyzję.
6. Po wyborze wyślij aktualizację i zapamiętaj jąTryb zgody nie pamięta wyboru. Platforma zapisuje go w pliku cookie i na każdej kolejnej stronie wysyła polecenie update. Tym samym poleceniem obsłużysz wycofanie zgody.
7. Podepnij narzędzia spoza GooglePiksel Meta i Clarity uruchamiaj dopiero po zgodzie w ich kategorii. W GTM służy do tego opcja Require additional consent for tag to fire: tag ruszy tylko wtedy, gdy wskazane typy zgody mają stan „granted”.
8. Dodaj stały dostęp do ustawieńLink „Ustawienia cookies” w stopce każdej strony, który otwiera ten sam panel co baner.

// 1. W <head>, PRZED tagiem Google (gtag.js) i przed gtag('config', ...)
window.dataLayer = window.dataLayer || [];
function gtag() { dataLayer.push(arguments); }
gtag('consent', 'default', {
  ad_storage: 'denied',
  ad_user_data: 'denied',
  ad_personalization: 'denied',
  analytics_storage: 'denied',
  wait_for_update: 500 // ms na odpowiedź platformy zgód
});

// 2. Po kliknięciu „Akceptuję wszystkie” (i na każdej kolejnej stronie z zapisanego wyboru)
gtag('consent', 'update', {
  ad_storage: 'granted',
  ad_user_data: 'granted',
  ad_personalization: 'granted',
  analytics_storage: 'granted'
});

// 3. Dopiero teraz ładujesz skrypt Clarity i przekazujesz mu zgodę
window.clarity('consentv2', { ad_Storage: 'granted', analytics_Storage: 'granted' });

Piksel Meta i Microsoft Clarity też potrzebują zgody

Dokumentacja Google opisuje tryb zgody tylko dla tagów Google. Piksel Meta, nagrania Clarity, czat czy osadzony film musisz podpiąć pod baner osobno.

Piksel Meta to skrypt, który zgłasza Meta zdarzenia ze strony, na przykład wysłanie formularza. Meta w dokumentacji o RODO podaje dwa polecenia: fbq('consent', 'revoke') wywołane przed fbq('init') na każdej stronie wstrzymuje wysyłanie zdarzeń, a fbq('consent', 'grant') wznawia je po zgodzie. Meta zaznacza też, że każda firma sama odpowiada za zgodność z RODO. Ja wolę w ogóle nie ładować piksela, dopóki nie ma zgody na marketing.

API konwersji Meta według dokumentacji Meta łączy z systemami reklamowymi dane z serwera reklamodawcy, jego platformy, aplikacji albo CRM-u, a nie z przeglądarki odwiedzającego, więc baner go nie zatrzyma. Nie traktuj go jako sposobu na obejście odmowy. Na jakiej podstawie wysyłasz zdarzenia osób, które kliknęły „Odrzuć”, ustal z prawnikiem; ja domyślnie ich nie wysyłam. Jak działa API konwersji, piszę w przewodniku ile kosztuje reklama na Facebooku.

Według dokumentacji Microsoftu Clarity, darmowe narzędzie do nagrań wizyt i map kliknięć, od 31 października 2025 r. wymaga sygnału zgody dla wizyt z EOG, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Przekazujesz go poleceniem consentv2 z parametrami ad_Storage i analytics_Storage. Bez zgody Clarity nie używa plików cookie i każdej odsłonie nadaje nowy identyfikator, więc przejście z podstrony A na B to dla niego dwie sesje, a pełnych nagrań wizyt nie ma.

Pułapka: samo załadowanie Clarity po zgodzie nie wystarczy. Microsoft w FAQ pisze, że nawet gdy pytasz o zgodę przed zapisaniem plików, musisz przekazać Clarity jej sygnał przez Consent API albo obsługiwaną platformę zgód. Obsługa sygnałów Google jest według tego FAQ, zaktualizowanego we wrześniu 2026 r., dopiero w przygotowaniu.

Tryb bez zgody w Clarity to ten sam dylemat co tryb zaawansowany Google: skrypt działa przed decyzją. Clarity ładuję więc dopiero po zgodzie na statystyki, a czat, mapę czy film z YouTube przypisuję do kategorii banera, nie do „niezbędnych”.

Równorzędny przycisk „Odrzuć” i rejestr zgód

Oba elementy wynikają wprost z dokumentów: przycisk odmowy z raportu grupy roboczej EROD i art. 7 RODO, a zapisy zgód z art. 7 ust. 1 RODO i z polityki zgody Google.

W raporcie z 17 stycznia 2023 r. grupa robocza EROD do spraw banerów cookies opisała praktyki, które organy ochrony danych uznały za problem. Według pkt 8 raportu zdecydowana większość organów uznała, że baner z przyciskiem zgody, ale bez możliwości odmowy na tej samej warstwie, nie spełnia wymogów ważnej zgody. W pkt 10 i 14 za niewystarczające uznano okienka kategorii zaznaczone z góry i odmowę ukrytą w linku w tekście, bez wyraźnego wyróżnienia. W pkt 15–⁠17 raport zastrzega, że kolory i kontrast przycisków nie mogą w oczywisty sposób pchać ku zgodzie.

Wytyczne EROD 05/2020 dodają w pkt 39, że zgoda nie jest dobrowolna, gdy dostęp do treści zależy od kliknięcia „Akceptuję” (tak zwana ściana cookies). Mój standard: na pierwszej warstwie dwa przyciski tej samej wielkości i w tym samym stylu, „Akceptuję wszystkie” i „Odrzucam wszystkie”, a obok „Ustawienia” z niezaznaczonymi kategoriami. Po wyborze strona działa normalnie, a link w stopce pozwala w każdej chwili zmienić decyzję.

Rejestr zgód to zapis, który pozwala wykazać, kiedy i jak ktoś się zgodził i jaką informację wtedy widział (art. 7 ust. 1 RODO i pkt 108 wytycznych EROD 05/2020). Według tych wytycznych obowiązek wykazania zgody nie może prowadzić do nadmiernego zbierania dodatkowych danych (pkt 106), więc w rejestrze nie zapisuję imienia odwiedzającego ani jego pełnego adresu IP. Zapis trzymasz, dopóki korzystasz z danych na podstawie zgody, a potem nie dłużej, niż to konieczne do wypełnienia obowiązku prawnego albo obrony przed roszczeniami (pkt 107). Platformy zgód prowadzą rejestr same; przy własnym banerze zapis musi trafiać na Twój serwer.

• Losowy identyfikator zgodyZapisz go w rejestrze i ten sam zostaw w pliku cookie z wyborem. Wtedy powiążesz wpis z przeglądarką bez imienia czy adresu e-mail.
• Data i godzinaMoment kliknięcia; zmiana decyzji to nowy wpis, nie nadpisanie starego.
• Wybór w każdej kategoriiStatystyki, marketing i funkcjonalne osobno, także wtedy, gdy odpowiedź brzmi „nie”.
• Wersja banera i listy narzędziNumer wersji tekstu, który widział odwiedzający. Po dodaniu nowego narzędzia zmieniasz wersję i pytasz ponownie.

Ile kosztuje baner zgód i ile pracy zajmuje

Platforma zgód dla małej strony może być darmowa. Najwięcej kosztuje praca: spis narzędzi, konfiguracja i testy.

Ceny są w euro, bez podatku, za domenę. Płatny plan ma sens, gdy przekraczasz limit odsłon albo chcesz automatycznego skanowania, które samo wyłapie nowy skrypt.

Na prostej stronie z GA4, tagiem Google Ads i pikselem Meta konfiguracja z testami zgody i odmowy to u mnie kilka godzin pracy. Dłużej trwa to w sklepie, w którym wtyczki dokładają własne skrypty; o kosztach sklepu piszę w przewodniku ile kosztuje sklep internetowy. Czasu prawnika na politykę nie wyceniam, bo to nie moja praca.

Trzy sposoby na baner zgód.

Tabela jest szersza niż ekran: przesuń ją palcem w bok.

Kiedy baner nie jest potrzebny i czego nie robić

Nie każda strona potrzebuje banera, a tam, gdzie jest potrzebny, kilka popularnych skrótów szkodzi.

Jeśli strona używa tylko plików niezbędnych, na przykład sesji, koszyka czy zapamiętania języka, i nie ma statystyk, pikseli ani osadzonych treści innych firm, art. 399 ust. 3 PKE zwalnia ją z obowiązku zgody. Wystarczy wtedy informacja w polityce prywatności. Jeśli nie prowadzisz reklam i nie zaglądasz do GA4, może prościej zrezygnować ze statystyk, niż utrzymywać baner. Ruch z wyszukiwarki zobaczysz w Google Search Console, która nie potrzebuje skryptu śledzącego na stronie.

• „Korzystając ze strony, akceptujesz pliki cookie”Komunikat bez wyboru to nie zgoda. Motyw 32 RODO wyklucza milczenie i bezczynność, a wytyczne EROD 05/2020 przewijanie strony.
• Skrypty ładowane przed decyzjąPiksel albo Clarity wczytane przed kliknięciem i „wyłączane” dopiero po odmowie zdążyły już wysłać dane.
• Obietnica pełnych danychAni tryb zgody, ani modelowanie nie odtworzą wszystkich konwersji, a poniżej progów Google modelowanie się nie włączy.
• Zgoda na newsletter w banerze cookiesZgoda na maile z ofertami albo telefony handlowe wynika z art. 398 PKE i jej miejsce jest w formularzu, jako osobne, niezaznaczone pole. Opisuję to w przewodniku formularz kontaktowy a CRM.

Jak mogę pomóc

Prowadzę JFlow Labs sam, z Mikołowa, i pracuję zdalnie z firmami z całej Polski. Przy stronach docelowych ustawiam baner, tryb zgody, GA4 i piksel reklamowy; kampanii reklamowych nie prowadzę i nie jestem kancelarią.

Przy landing page ustawiam baner z równymi przyciskami, Consent Mode v2, GA4 i piksel reklamowy ze zdarzeniem wysłania formularza, uruchamiane dopiero po zgodzie, i sprawdzam to w Tag Assistant przy zgodzie i przy odmowie. Treść polityki prywatności i decyzję o trybie zaawansowanym zostawiam Twojemu prawnikowi; mogę mu przygotować listę narzędzi, plików i celów, z którą pracuje się szybciej.

Moje widełki netto, opisane w cenniku: landing page sprzedażowy (z tekstami i pomiarem) kosztuje 3500–⁠6500 zł. Lejek sprzedażowy (landing + lead magnet + sekwencja maili + automatyzacja + pomiar) to 5500–⁠12 000 zł. Zakres opisuję na stronie landing page i lejki.

Jeśli masz już stronę z reklamami, wyślij mi jej adres. Sprawdzę, co ładuje się przed kliknięciem w banerze i jakie sygnały dostaje Google, i odpiszę, co poprawić. O samej stronie pod reklamy piszę w przewodniku landing page pod Google Ads.

Kwoty netto z mojego cennika.

Pytania i odpowiedzi