Looker Studio czy Power BI: co wybrać do raportów w firmie

Krótki werdykt: mała firma, firma na Microsoft 365, sklep internetowy

Najpierw rzecz, która myli szukających tego tematu: Looker Studio zmieniło nazwę i dziś nazywa się Data Studio.

To ten sam produkt i ta sama bezpłatna wersja. Google przywrócił pierwotną nazwę w kwietniu 2026 r., adres lookerstudio.google.com przekierowuje na datastudio.google.com i raportów nie trzeba poprawiać. Wyjątkiem są firmy filtrujące ruch wychodzący, bo administrator musi dopisać nową domenę do dozwolonych adresów.

Mała firma bez działu IT prawie zawsze wychodzi lepiej na Data Studio. Pracujesz w przeglądarce i udostępniasz raport jak dokument w Dysku Google. Najważniejsze jest to, że odbiorca nie płaci nic, więc pulpit dla wspólnika, księgowej i agencji nie dokłada pozycji do faktury.

Firma na Microsoft 365 liczy inaczej. W pakietach Microsoft 365 E5 i Office 365 E5 licencja Power BI Pro jest już zawarta, więc koszt wejścia spada do zera. Dochodzi rzecz, której Data Studio w tej klasie nie ma: model danych z relacjami i miarami w języku DAX, czyli jedna definicja marży dla wszystkich raportów. Buduje się go jednak w Power BI Desktop, a ten wymaga Windows 10 lub nowszego, więc na macOS go nie zainstalujesz.

Sklep internetowy nie mieści się w żadnym z tych schematów, bo jego dane siedzą naraz w platformie sklepowej, w bramce płatności i w reklamach. Do sprzedaży i kosztu pozyskania klienta Data Studio wystarcza, bo złącza do Google Ads, Analytics i BigQuery ma w standardzie. Marży na produkcie z uwzględnieniem zwrotów nie policzy żadne z narzędzi, bo brakuje hurtowni, a nie wykresu.

Ceny i stawki sprawdzone 19 września 2026. Dostawcy zmieniają cenniki, więc przed decyzją sprawdź aktualną kwotę u źródła.

Ile to kosztuje naprawdę, z aktualnymi cenami

Obie strony reklamują się darmowym startem i obie mówią prawdę. Różnica jest w tym, kiedy bezpłatna wersja się kończy.

Data Studio w wersji podstawowej jest bezpłatne dla twórców i dla odbiorców raportów, a Data Studio Pro kosztuje 9 USD za użytkownika, za projekt, miesięcznie. Subskrypcja wisi na jednym projekcie Google Cloud, więc firma prowadząca ją osobno dla kilku działów płaci w każdej. Licencje rozlicza się za samo przypisanie, nie za użycie.

Za te 9 USD raporty należą do organizacji, a nie do osoby, która je zbudowała, więc odejście pracownika nie zabiera pulpitu zarządu. Dochodzą wspólne przestrzenie zespołu, szyfrowanie własnymi kluczami i wsparcie techniczne, które wymaga jednak jednocześnie subskrypcji Pro i osobnego planu wsparcia Google Cloud. Wersja próbna trwa 30 dni, ale po niej naliczanie startuje automatycznie.

Po stronie Microsoftu konto bezpłatne pozwala tworzyć raporty wyłącznie na własny użytek, bo udostępnienie czegokolwiek wymaga planu płatnego. Power BI Pro kosztuje 12,10 EUR za użytkownika miesięcznie przy rozliczeniu rocznym, a Power BI Premium na użytkownika 20,80 EUR, obie ceny bez podatku VAT. Cennik amerykański podaje 14 i 24 USD, więc kwota zależy od rynku zakupu.

Trzecia ścieżka to pojemność Microsoft Fabric, kupowana dla całej organizacji zamiast licencji na głowę. Sens finansowy pojawia się dopiero przy F64, bo od tego poziomu odbiorcy raportów przestają potrzebować licencji Pro; niżej pojemność nie zwalnia z opłaty nikogo. Rezerwacja roczna obniża rachunek o około 41 procent wobec rozliczenia za użycie. Kwoty w tej sekcji to stan na 19 września 2026 r., a cenniki zmieniają się kilka razy w roku, więc przed policzeniem budżetu otwórz aktualne strony cenowe obu producentów.

Ceny i stawki sprawdzone 19 września 2026. Dostawcy zmieniają cenniki, więc przed decyzją sprawdź aktualną kwotę u źródła.

Źródła danych i co zrobić, gdy Twojego systemu nie ma na liście

Przewaga Microsoftu jest tu największa i zarazem najbardziej przeceniana. Liczy się nie długość listy, tylko to, czy jest na niej system, w którym trzymasz pieniądze.

Oficjalny katalog złączy Data Studio da się przeczytać w minutę. Obejmuje dwadzieścia dwie pozycje, w tym BigQuery, Cloud SQL, Microsoft SQL Server, PostgreSQL, Amazon Redshift, Arkusze Google, pliki Excela i CSV oraz osiem usług reklamowych Google. Gdy Twoje dane w tej liście są, konfiguracja zajmuje kwadrans.

Power BI wchodzi od drugiej strony. Katalog złączy Power Query liczy blisko dwieście pozycji, z czego mniej więcej połowę wydaje sam Microsoft. Są tam rzeczy, których u Google nie ma wcale: hurtownie Snowflake i Databricks, systemy SAP i dziesiątki usług branżowych. Jeśli Twoja firma pracuje na jednej z nich, rozmowa o wyborze narzędzia właściwie się kończy.

Gdy systemu nie ma na żadnej liście, pierwszym wyjściem jest złącze społecznościowe do Data Studio: program w Apps Script pisany przez zewnętrznego dostawcę, sięgający po dowolną usługę w internecie. Ma dwa warunki. W Google Workspace musi być włączony Apps Script, bo inaczej wykres pokaże błąd, a administrator może ograniczyć złącza spoza organizacji.

Drugim wyjściem jest własne złącze Power Query albo pobieranie danych przez API prosto do modelu Power BI; działa, dopóki ktoś to utrzymuje, bo zmiana API u dostawcy wymaga poprawki.

Trzecie wyjście jest najnudniejsze i najczęściej najlepsze. Zamiast łączyć narzędzie BI wprost z aplikacją, zrzucasz dane raz dziennie do jednej bazy i dopiero z niej czytają raporty. Dostajesz historię, której API nie przechowuje, i zmienisz narzędzie BI bez przepisywania integracji.

Udostępnianie raportu i kto naprawdę musi mieć licencję

Tutaj budżety rozjeżdżają się najbardziej, bo koszt rośnie z liczbą osób patrzących na raport, a nie z liczbą osób, które go tworzą.

W Data Studio odbiorca nie potrzebuje niczego; raport otwiera w przeglądarce jak udostępniony dokument. Pulpit sprzedaży może oglądać cały zespół, zarząd, księgowa i agencja, a rachunek pozostaje ten sam. Przy pięciu osobach budujących raporty i pięćdziesięciu czytających ta zasada przeważa nad resztą różnic.

Cena tej wygody kryje się w mechanizmie poświadczeń. Poświadczenia właściciela odpytują bazę w imieniu autora raportu, więc odbiorca widzi dane, do których sam nie ma dostępu; poświadczenia odbiorcy wymagają własnych uprawnień od każdego oglądającego. Google pisze wprost, że pierwszy tryb udostępnia się tylko osobom, którym się ufa. To najprostsza droga do pokazania całej bazy klientów komuś, kto miał zobaczyć jeden wykres.

W Power BI reguła jest odwrotna. Konto bezpłatne nie udostępnia niczego, użytkownik Pro dzieli się treścią tylko z innymi użytkownikami Pro, a Premium wyłącznie z osobami mającymi tę samą licencję. Wyjątkiem jest pojemność dedykowana: od Fabric F64 lub Premium P1 wzwyż odbiorcy oglądają raporty z licencją bezpłatną.

Przeliczenie wygląda tak: dwadzieścia osób czytających raport w Power BI to dwadzieścia licencji Pro, czyli 242 EUR netto miesięcznie, stan na 19 września 2026 r.; potwierdź tę stawkę w cenniku. W Data Studio te same osoby kosztują zero. Odwrotnie robi się przy kilkuset odbiorcach, gdy F64 wychodzi taniej niż licencje na głowę.

Dochodzi wysyłka, bo w wielu firmach nikt nie otwiera pulpitu, tylko czeka na maila w poniedziałek. Bezpłatne Data Studio daje jeden harmonogram na raport, najwyżej raz dziennie, do pięćdziesięciu adresatów. Pro podnosi to do dwustu harmonogramów i częstotliwości co godzinę.

Ceny i stawki sprawdzone 19 września 2026. Dostawcy zmieniają cenniki, więc przed decyzją sprawdź aktualną kwotę u źródła.

Wydajność i twarde limity przy większych danych

Oba narzędzia potrafią zamulić przy tej samej ilości danych, ale z innego powodu: Data Studio męczy się na zapytaniach, a Power BI na pamięci.

Data Studio nie przechowuje danych, tylko odpytuje źródło przy każdym otwarciu raportu i każdej zmianie filtra. Pulpit z dwunastoma wykresami wysyła kilkanaście zapytań, a jeśli źródłem jest rozliczane za przetworzone dane BigQuery, każde otwarcie ma swoją cenę. Wolny raport jest tu objawem wolnego źródła, a nie narzędzia.

Lekarstwem jest ekstrakt danych, czyli statyczna migawka wybranych pól. Tu pojawia się jedyny twardy limit warty zapamiętania: ekstrakt mieści najwyżej 100 MB, a przy większej porcji się nie utworzy. Rzadko to przeszkadza, bo buduje się go z danych zagregowanych; jeśli mimo agregacji się nie mieścisz, raport odpowiada na zbyt wiele pytań naraz.

Power BI działa odwrotnie: wciąga dane do modelu w pamięci i dopiero na nim liczy. Jest przez to szybki przy klikaniu, ale płaci przy odświeżaniu. W zwykłym Power BI Pro masz osiem zaplanowanych odświeżeń na dobę, a każde musi zamknąć się w dwóch godzinach. Microsoft zaleca odświeżanie przyrostowe powyżej 1 GB modelu, czyli uprzejmie mówi, że pełne przeładowanie przestaje się mieścić.

Wyższe progi kupuje się licencją albo pojemnością. Premium na użytkownika daje model do 100 GB i 48 odświeżeń dziennie, a pojemność Fabric skaluje to inaczej: F2 mieści model do 3 GB, F32 do 10 GB, a F64 do 25 GB, czyli najmniejsze pojemności mają mniej pamięci niż pojedyncza licencja Premium. Stan na 19 września 2026 r.; przed zakupem sprawdź aktualną tabelę limitów.

Na koniec zachowanie powodujące najwięcej zamieszania: gdy przez dwa miesiące nikt nie otworzy raportu opartego na danym modelu, Power BI uznaje go za nieaktywny i wstrzymuje odświeżanie. Raport kwartalny wita wtedy zarząd danymi sprzed dwóch miesięcy.

Gdzie fizycznie leżą dane i co to znaczy dla RODO

Oba narzędzia to usługi chmurowe amerykańskich dostawców, więc pytanie nie brzmi, czy dane wyjdą z Twojego serwera, tylko gdzie wylądują i czy masz na to wpływ.

W Data Studio wybór regionu istnieje wyłącznie w wersji Pro i tylko przy zakładaniu subskrypcji. Później nie da się go zmienić, a przenoszenie zasobów między regionami nie jest obsługiwane. Regionów jest pięć, a jedyny europejski to europe-west4, czyli Holandia. Pominięcie tego kroku ustawia subskrypcję globalnie.

Włączenie rezydencji ma skutki uboczne, o których lepiej wiedzieć przed podpisaniem umowy. Przestaje działać geokodowanie, więc mapy budowane na nazwach miast i adresach nie pokażą punktów. Znika wysyłka do Google Chat i Slacka, a mail niesie zamiast pliku PDF link ważny 30 dni.

Po stronie Microsoftu obraz jest korzystniejszy w tym jednym punkcie, na którym zależy polskim firmom. Power BI i pełen zestaw obciążeń Fabric działają w regionie Poland Central, więc dzierżawa może mieć region główny w Polsce. Wybiera się go przy jej zakładaniu i późniejsza zmiana nie jest przełącznikiem w panelu.

Żaden z tych faktów nie zastępuje umowy powierzenia przetwarzania ani analizy tego, co trafia do raportu. Zasada, którą stosuję u siebie, brzmi prosto: do pulpitu jadą liczby i identyfikatory, a nie imiona, adresy i numery telefonów. Raport odpowiada na pytanie ilu i za ile, a pytanie o konkretną osobę lepiej zadać systemowi źródłowemu z kontrolą dostępu.

Kiedy żadne z nich nie wystarczy i potrzebny jest własny panel

Narzędzie BI pokazuje dane. Gdy zespół musi na ich podstawie od razu coś zrobić, zaczyna się szukanie obejścia i wtedy warto się zatrzymać.

Pierwszy sygnał to raport, przy którym ktoś trzyma otwarty drugi ekran: widzi na wykresie zamówienie do wyjaśnienia, przełącza się do systemu i tam wprowadza zmianę. Narzędzia BI z założenia tylko czytają dane. Jeśli ta czynność powtarza się codziennie, panel z przyciskiem oszczędza więcej czasu niż ładniejszy wykres.

Drugi sygnał to raport dla klientów. Pokazanie kontrahentowi wyłącznie jego danych da się zrobić w obu narzędziach, ale każdy sposób jest niewygodny: osobna kopia raportu, filtrowanie po adresie e-mail albo licencja dla klienta. Panel wbudowany w Twoją aplikację rozwiązuje to naturalnie, bo klient jest zalogowany i system wie, co wolno mu zobaczyć.

Trzeci sygnał to logika, której nie zapiszesz wzorem w komórce. Wycena zależna od kilku warunków, prognoza uwzględniająca sezonowość albo kolejka zadań układana według priorytetu to zadania dla kodu. Wpychanie ich w warstwę prezentacji kończy się formułą, której nikt potem nie rusza ze strachu przed zepsuciem reszty.

Uczciwie trzeba dodać, kiedy własny panel jest złym pomysłem. Gdy pytania do danych zmieniają się co tydzień, gotowe narzędzie wygrywa, bo nowy wykres powstaje bez programisty. Własny panel ma sens przy stabilnym zestawie wskaźników.

U mnie ta rozmowa zaczyna się od jednego pytania: jaką decyzję ma podjąć osoba patrząca na ten ekran. Z odpowiedzi wynika, czy wystarczy raport w Data Studio, czy potrzebny jest model w Power BI, czy panel wbudowany w aplikację. Jeśli chcesz to przemyśleć na swoich danych, napisz, gdzie one dziś leżą i kto ma na nie patrzeć.

Pytania i odpowiedzi